คำนวณค่าชดเชยเลิกจ้าง (มาตรา 118)

ลูกจ้างที่ถูกเลิกจ้างโดยไม่มีความผิดได้ค่าชดเชยตามอายุงาน: 120 วัน–1 ปี = 30 วัน, 1–3 ปี = 90 วัน, 3–6 ปี = 180 วัน, 6–10 ปี = 240 วัน, 10–20 ปี = 300 วัน, 20 ปีขึ้นไป = 400 วัน ของค่าจ้างอัตราสุดท้าย (เงินเดือน ÷ 30 × จำนวนวัน) เช่น เงินเดือน 30,000 บาท อายุงาน 7 ปี ได้ 240 × 1,000 = 240,000 บาท

อัปเดต ใช้ฟรี ไม่ต้องสมัครคำนวณในเครื่องของคุณ

ระบุอายุงานโดย
ปี
เดือน
ค่าจ้างอัตราสุดท้าย
บาท
ค่าจ้างอัตราสุดท้าย ไม่รวมเงินที่ไม่ใช่ค่าจ้าง เช่น ค่าน้ำมันตามจริง
เงินอื่นที่อาจได้รับ (ถ้ามี)
วัน
ถ้าไม่ได้รับแจ้งล่วงหน้า 1 งวดค่าจ้าง (รายเดือนมัก = 30 วัน)
วัน

ช่องตัวเลขพิมพ์สูตรได้ เช่น 25000*12 · ผลลัพธ์อัปเดตทันทีเมื่อแก้ตัวเลข

ผลลัพธ์

วิธีใช้คำนวณค่าชดเชยเลิกจ้าง

  1. เลือกวันที่เริ่มงานและวันสุดท้ายที่ทำงาน (หรือกรอกจำนวนปีและเดือนโดยประมาณ)
  2. กรอกค่าจ้างอัตราสุดท้าย เลือกว่าเป็นรายเดือนหรือรายวัน
  3. ใส่จำนวนวันของสินจ้างแทนการบอกกล่าวและวันลาพักร้อนที่เหลือถ้ามี แล้วดูค่าชดเชย ยอดรวม และส่วนที่ยกเว้นภาษี

อัตราค่าชดเชยตาม พ.ร.บ.คุ้มครองแรงงาน มาตรา 118

อายุงาน (ทำงานติดต่อกัน)ค่าชดเชย (ค่าจ้างอัตราสุดท้าย)
ครบ 120 วัน แต่ไม่ครบ 1 ปี30 วัน
ครบ 1 ปี แต่ไม่ครบ 3 ปี90 วัน
ครบ 3 ปี แต่ไม่ครบ 6 ปี180 วัน
ครบ 6 ปี แต่ไม่ครบ 10 ปี240 วัน
ครบ 10 ปี แต่ไม่ครบ 20 ปี300 วัน
ครบ 20 ปีขึ้นไป400 วัน

ค่าชดเชย = จำนวนวันตามอายุงาน × (เงินเดือนสุดท้าย ÷ 30)

ขั้น 400 วันเพิ่มเข้ามาโดย พ.ร.บ.คุ้มครองแรงงาน (ฉบับที่ 7) พ.ศ. 2562 ลูกจ้างรายวันใช้ค่าจ้างรายวันอัตราสุดท้ายคูณจำนวนวันโดยตรง

ตัวอย่างการคำนวณ

พนักงานเริ่มงาน 1 เมษายน 2562 ถูกเลิกจ้าง วันสุดท้ายที่ทำงาน 30 กันยายน 2569 เงินเดือนสุดท้าย 30,000 บาท ไม่ได้รับแจ้งล่วงหน้า และมีวันลาพักร้อนเหลือ 5 วัน

  1. อายุงาน 7 ปี 6 เดือน → อยู่ในขั้น 6–10 ปี = 240 วัน
  2. ค่าจ้างรายวัน = 30,000 ÷ 30 = 1,000 บาท → ค่าชดเชย = 240 × 1,000 = 240,000 บาท
  3. สินจ้างแทนการบอกกล่าว 30 วัน = 30,000 บาท และค่าวันลาพักร้อน 5 วัน = 5,000 บาท
  4. รวมได้รับ 275,000 บาท โดยค่าชดเชย 240,000 บาทได้รับยกเว้นภาษีทั้งจำนวน (ไม่เกินค่าจ้าง 300 วันและ 300,000 บาท)

กรณีใดไม่ได้รับค่าชดเชย

  • ลาออกเอง หรือสัญญาจ้างที่มีกำหนดระยะเวลาแน่นอนสำหรับงานบางประเภทตามเงื่อนไขกฎหมาย
  • ถูกเลิกจ้างเพราะกระทำผิดตามมาตรา 119 เช่น ทุจริตต่อหน้าที่ จงใจทำให้นายจ้างเสียหาย ฝ่าฝืนระเบียบกรณีร้ายแรง หรือละทิ้งหน้าที่ 3 วันทำงานติดต่อกันโดยไม่มีเหตุอันสมควร
  • ทำงานติดต่อกันไม่ถึง 120 วัน

การเกษียณอายุตามข้อบังคับของนายจ้าง หรือเมื่ออายุครบ 60 ปีแล้วแสดงเจตนาเกษียณ ถือเป็นการเลิกจ้างที่ต้องจ่ายค่าชดเชย

เงินอื่นที่ลูกจ้างควรได้รับเมื่อถูกเลิกจ้าง

  • สินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้า ถ้านายจ้างไม่แจ้งล่วงหน้าอย่างน้อยหนึ่งงวดการจ่ายค่าจ้าง (มาตรา 17)
  • ค่าจ้างวันหยุดพักผ่อนประจำปี ที่ยังไม่ได้ใช้ตามสัดส่วน (มาตรา 67)
  • ค่าจ้างและเงินอื่นที่ค้างจ่าย ต้องจ่ายภายใน 3 วันนับแต่วันเลิกจ้าง
  • เงินทดแทนกรณีว่างงานจากประกันสังคม ผู้ประกันตนมาตรา 33 ที่ถูกเลิกจ้างและจ่ายเงินสมทบครบเงื่อนไข ขึ้นทะเบียนว่างงานภายใน 30 วัน

คำถามที่พบบ่อย

ทำงาน 10 ปี ถูกเลิกจ้างได้ค่าชดเชยเท่าไร

ถ้าทำงานครบ 10 ปีแล้วแต่ไม่ถึง 20 ปี ได้ค่าชดเชย 300 วันของค่าจ้างอัตราสุดท้าย เช่น เงินเดือน 25,000 บาท ได้ 300 × 833.33 = 250,000 บาท

ค่าชดเชยเลิกจ้างต้องเสียภาษีไหม

ค่าชดเชยตามกฎหมายแรงงานได้รับยกเว้นภาษีเท่าที่ไม่เกินค่าจ้าง 300 วันสุดท้ายและไม่เกิน 300,000 บาท ส่วนที่เกินต้องนำไปคำนวณภาษี สินจ้างแทนการบอกกล่าวและค่าวันลาพักร้อนเป็นเงินได้ปกติ ควรสอบถามรายละเอียดกับกรมสรรพากร

ลาออกเองได้ค่าชดเชยไหม

ไม่ได้ ค่าชดเชยตามมาตรา 118 จ่ายเมื่อนายจ้างเป็นฝ่ายเลิกจ้าง ยกเว้นกรณีที่กฎหมายถือว่าเป็นการเลิกจ้าง เช่น การเกษียณอายุ

นายจ้างไม่จ่ายค่าชดเชยต้องทำอย่างไร

ยื่นคำร้องต่อพนักงานตรวจแรงงาน ณ สำนักงานสวัสดิการและคุ้มครองแรงงานในพื้นที่ (ไม่มีค่าใช้จ่าย) หรือฟ้องศาลแรงงาน นายจ้างที่ไม่จ่ายตามกำหนดต้องเสียดอกเบี้ยร้อยละ 15 ต่อปี และอาจต้องจ่ายเงินเพิ่มกรณีจงใจไม่จ่าย

แหล่งอ้างอิง